Szkolny mit: Przed „i” nie stawiamy przecinka (cz. 2)

W pierwszej części artykułu o tytułowym szkolnym micie opisywałam, kiedy rzeczywiście przecinka przed „i” postawić nie można. Przed Tobą druga część, z której dowiesz się o kontekstach, w których przed „i” ten znak interpunkcyjny pojawić się musi.

 

Przecinek zawsze należy postawić w następujących sytuacjach:

 

a) Przed „i” kończy się zdanie podrzędne (czyli takie, które uściśla treść poprzedniego zdania), np.

Jadę pociągiem, który ma 6 wagonów, i słucham muzyki. Przecinek przed "i", "i" po zdaniu podrzędnym.

Zwróć uwagę, że „i” niezmiennie łączy zdania A i B, jednak pomiędzy zostało wtrącone jeszcze zdanie podrzędne C. I właśnie konieczność wydzielenia go przecinkami spowodowała, że przed „i” należy postawić przecinek.

Powyższy przykład dobrze obrazuje charakteru polskiej interpunkcji. Jak widać, przecinki stawiamy wtedy, gdy wymaga tego budowa zdania (składnia). Przecinki nie są więc przerwami na wzięcie oddechu!

I taka ciekawostka: w tekstach, które redagowałam, najczęstszym błędem interpunkcyjnym był właśnie brak drugiego przecinka (zamykającego zdanie C).

 

b) Jeśli „i” wprowadza jakieś dopowiedzenie.

Dopowiedzenie jest elementem wypowiedzi mającym znaczenie dodatkowe. Gdyby z niego zrezygnować, zdanie zachowa swój sens. Dopowiedzenie od reszty zdania musi być oddzielone przecinkami z obu stron. Oczywiście, gdy dopowiedzenie jest na końcu zdania, zamiast przecinka zamykającego stawiamy kropkę, np.:

Radzę uregulować zaległości podatkowe, i to jak najszybciej. Przecinek przed "i", "i" wprowadza dopowiedzenie.

 

c) Mimo że jest to kontekst rzadki, to wart opisania – jeśli „i” jest użyte w znaczeniu „więc”, „dlatego”, np.

Nie podlałam kwiatka, i (= więc) usechł. Przecinek przed "i", "i" występuje w znaczeniu "więc", "dlatego".

 

d) Jeśli w zdaniu wielokrotnie powtarzamy „i”, to przed drugim i kolejnymi „i” stawiamy przecinek, np.

Lubię jabłka i gruszki, i śliwki, i morele, i ananasy. I cieszę się, i nie cieszę z sukcesu mojego brata. Przecinek przed "i", "i" wilelokrotnie powtarzane.

 

W następnej części artykułu pokażę przykład pozornie stojący w opozycji z powyższym – w zdaniu znajdą się dwa spójniki „i”, ale żadnego przecinka.

 

 

3 myśli nt. „Szkolny mit: Przed „i” nie stawiamy przecinka (cz. 2)

  1. Ciekawy post. Zachowalem twoj blog w ulubionych. Teraz bede tu czesciej
    zagladal. Powinienes jedynie zmienic szate graficzna poniewaz
    ta wyglada troche nieciekawie.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*